Αυτή ακριβώς η αίσθηση του παντού λίγο και πουθενά πολύ, που αφήνει μια γεύση ανολοκλήρωτου σαν πικραμύγδαλο.
Με αεράκι που σε σκορπίζει μοιάζει..
Και φόβος είναι !
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
η άλλη πλευρά
Η καθημερινότητα, δεν σ' αφήνει για πολύ να χαίρεσαι με τη χαρά. Βρίσκει πάντα μα πάντα ένα τρόπο να έρθει και να τρυπώσει μέσα σου...
Το πικραμύγδαλο δεν μ αρεσει με κανει να μελαγχολώ!
ReplyDeleteΚαλή νυχτα :)
Φιλια