ενδόμυχα

Τούφες μαλλιών ανάμεσα σε δύο χείλη που ενώνονται.
Μυρωδιά μέντας και αποξηραμένου δυόσμου.
Πέντε δάχτυλα κρατούν ένα.
Και μετά τη μπλούζα, το παντελόνι.
Άλλα πέντε γίνονται προέκταση μιας καρδιάς που χτυπάει σιγοψιθυρίζοντας.
Άκου. «Σ’αγαπώ». «Για πάντα».
«Το πάντα και το τίποτα είναι αξιώματα μονάχα των μαθηματικών», είπε.
Λάθος.
Το πάντα και το τίποτα είναι αξιώματα του έρωτα, λέω.
«Δώσε μου τα πάντα.»
Και μετά από λίγο «Δεν θέλω τίποτα.»
«Κι αν φύγω;»
«Τότε θα θέλω τα πάντα.» ...


Μαρία Πάσχου...