Κι εκεί που λέμε πως να.. κάπως ερχόμαστε πιο κοντά, με μια κουβέντα η απόσταση επιμηκύνεται. Οι άνθρωποι εξ ορισμού δεν νοιαζόμαστε για οτιδήποτε άλλο πέρα από το κομμάτι που βλέπουν τα ματάκια μας, δλδ τον λατρεμένο εαυτούλη μας. Καίει, όταν καίγεται το δαχτυλάκι μας ειδάλλως δεν ακούμε, δεν βλέπουμε, δεν μιλάμε!
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.