Είχε, νόμιζε, τον έλεγχο των σκέψεων της βάζοντας επί τούτου πράγματα στα χέρια της και στο μυαλό της, παρ' όλα αυτά ερχόταν στιγμές που μία μικρή υποψία ομίχλης, την οδηγούσε στο παράθυρο. Σήκωνε την κουρτίνα, κι εκεί, ακριβώς εκεί έξω, υπήρχε, το ένιωθε, υπήρχε κάτι που δεν ήταν του κόσμου ετούτου, κάτι αόρατο και γαλήνιο.
Αυτό το μυστήριο μαγεύει και εξιτάρει. Μπορείς να το εκλάβεις στην οποιαδήποτε διάστασή του.
ReplyDeleteΤην καλησπέρα μου.