Αν το καλοσκεφτώ, όλο μου το βιός το καλοκαιρινό, είναι μια μικρή λεκάνη φρεσκοπλυμμένα μακώ. Μια μπαλίτσα ρούχα που στάζουν νερό. Δυό σκοινάκια γεμάτα βαμβακερά, πιασμένα με ξύλινα μανταλάκια.
Ο ήλιος, τα σύννεφα, είναι όλα δανεικά.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
στην μ.
Είναι δυνατόν, να βρίσκεσαι σε ένα πολύ ωραίο, ονειρεμένο τόπο και να μη τη βλέπεις την ομορφιά, να δυσανασχετείς, να θέλεις να φύγεις...
No comments:
Post a Comment