Tuesday, September 21, 2021

καμπανάκια


 

Είναι υποκειμενικά και διαφορετικά για τον καθένα μας τα όρια της μοναξιάς,  κάποιοι είναι πολύ κοινωνικοί,  περιτριγυρίζονται συνεχώς από ανθρώπους και νιώθουν ''μόνοι'',  κάποιοι άλλοι είναι πραγματικά μόνοι καθώς οι άνθρωποι που τους περιτριγύριζαν συνεχώς μειώνονται,  αλλά αυτό συμβαίνει μέχρι να καταλάβει ο καθένας μας πόσο αυτόφωτος είναι.  Πραγματικά!

Κι αν δεν χτυπήσουν τα καμπανάκια του κινδύνου,  ο άνθρωπος δεν αλλάζει. Αυτό κολλάει σε άλλη περίπτωση,  ωστόσο ισχύει!

2 comments:

  1. Ναι, συμμερίζομαι την αλήθεια της σκέψης σου Στέλλα. Κάπως έτσι είναι τα πράγματα ολόγυρά μας.
    Καλησπέρα καλή μου φίλη.

    ReplyDelete
  2. Η μοναξιά και η θλίψη πιασμένες χέρι-χέρι, μα χειρότερη απ' τις δύο η ερημιά της ψυχής.
    Καλό βράδυ Στέλλα μου!

    ReplyDelete

τρυφερά

  Από τα πιο τρυφερά που μου έχουν πει,  ''να έρχεσαι'',  ''να ξανάρθεις'' ,  ''να εδώ είμαστε κάθε ...