Tuesday, December 07, 2021

ένα τσιγάρο δρόμος

 

Το ξημέρωμα ένα τσιγάρο δρόμος ώς την νύχτα.  Ο χρόνος κυλάει σαν μπαλάκι του τένις που τόσο αγαπάς.  Εγώ πάλι αγαπώ τον χρόνο.  Κι αυτός μου ''ανταποδίδει'' με μια σταθερή βάση απώλειας.  Απώλεια δευτερολέπτου,  λεπτού,  εβδομάδας,  μιας ολόκληρης χρονιάς.  365 μέρες,  μια ανάσα απόσταση η πρώτη από την τελευταία,  πού πάνε; 

Σε μια άλλη ζωή,  σε έναν άλλο πλανήτη θέλω να γεννηθώ ρολόι με χαλασμένους τους δείκτες.  Να είναι πάντα και ατέλειωτα πρωί!

4 comments:

  1. Λατρεμένη και υπέροχη η σημερινή σου αναφορά στο χρόνο. Σε αυτό που μας καλεί να σκεφτούμε και να ρωτήσουμε όπως ακριβώς εσύ Στέλλα μου! Πως περνάει έτσι γρήγορα, που πάμε μετά; Τι ακολουθεί;
    Συγκλονιστική η σημερινή σου αναφορά καλή μου φίλη.

    ReplyDelete
  2. Όχι όμως πολύ πρωί...λίγο πριν το μεσημέρι. Και πάντα άνοιξη προς καλοκαίρι. Τι λες;
    Όμορφη ανάρτηση!
    Φιλια :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Όπως επιθυμείς melian!
      Σ' ευχαριστώ
      Πολλά!!!

      Delete

Τετάρτη

   Δεν ξέρω πως βρέθηκα να κουβαλάω ολόκληρη θάλασσα στην πλάτη μου,  τριγύρω ηρεμία και γαλήνη,  κάποιες γνώριμες φωνές στο βάθος,   με είδ...