Πάντα κάτι λείπει, διάβαζα κάπου, πως ακόμη κι από το άπειρο λείπει το τέλος του. Μια ηλιόλουστη, σχεδόν ανοιξιάτικη μέρα, μου λείπει η βροχή. Κι από μια συνάντηση για καφέ, μου λείπεις εσύ..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
δικά μου
Τρελαίνομαι για αυτή την εποχή, που τα δέντρα γεμίζουν λουλούδια, άλλα άσπρα και άλλα ροζ κι οι άνθρωποι φορούν ακόμη ζεστά αλλά πιο ελα...
No comments:
Post a Comment