Πάντα κάτι λείπει, διάβαζα κάπου, πως ακόμη κι από το άπειρο λείπει το τέλος του. Μια ηλιόλουστη, σχεδόν ανοιξιάτικη μέρα, μου λείπει η βροχή. Κι από μια συνάντηση για καφέ, μου λείπεις εσύ..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
πέρα δώθε
Φυσικά και υπάρχει ένα πλάνο μέσα στο χάος, μια ανεπαίσθητη, αχνή γραμμή, που την ακολουθείς αγκομαχώντας έστω και που σε κατευθύνει αργ...
No comments:
Post a Comment