Πάντα κάτι λείπει, διάβαζα κάπου, πως ακόμη κι από το άπειρο λείπει το τέλος του. Μια ηλιόλουστη, σχεδόν ανοιξιάτικη μέρα, μου λείπει η βροχή. Κι από μια συνάντηση για καφέ, μου λείπεις εσύ..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
σ' αυτόν που είχε τον Βυσσινόκηπο
Θα ήθελα πολύ να έχω στην κατοχή μου, μία από τις ζωγραφιές σου. Ήσουν ένα γλυκό, αυτόφωτο πλάσμα. Κάπου άκουσα πως αυτό το τραγούδι σου ά...
No comments:
Post a Comment