απαντήσεις

 

Κι όμως την θυμάμαι σαν χθες εκείνη τη μέρα(κλικ),  κι ας ήρθε τυχαία η ανάρτηση μπροστά μου,  θυμάμαι κάθε της δευτερόλεπτο,  το βλέμμα της,  το βλέμμα του,  τα χέρια της,  τα χέρια του,  τα ρούχα που φορούσαν,  τις αγωνίες,  τα ερωτηματικά,  τις χαρές,  τις απογοητεύσεις,  τα -γιατί-,  τόοοσα πολλά -γιατί- ποτέ άλλοτε δεν γεννήθηκαν για να σημαδέψουν σαν πουλιά τον ουρανό,  τα θέλω που μάλωναν με τα μπορώ,  η τοξικότητα,  το κατασπάραγμα,  όλα μια μέρα απαντήθηκαν,  δε γίνεται να φύγεις μπροστά χωρίς λίγη έστω αυτοπειθαρχία,  χωρίς λατρεία στον εαυτό σου,  δίχως να γνωρίζεις ποιός πραγματικά είσαι.  Αυτό που έκανε στην περίπτωση μας την διαφορά ήταν ένας εγωιστής αυθορμητισμός.  Κι άλλα πολλά - πολύ όμορφα βέβαια, όπως ένας έρωτας σχεδόν σε πρωτόγονη μορφή τόσο καθαρός και τόσο παιδιάστικος,  μα όλα τα επισκίαζε η φυγοπονία κι ο εγωισμός.  Έχουμε ανάγκη τις απαντήσεις και το πέρασμα των χρόνων για να φανεί πόσο ο βασιλιάς ήταν γυμνός!