Είναι περίεργο αλλά όταν ένας άνθρωπος που αγαπάς πολύ φύγει από δίπλα σου για διάφορους λόγους, μπορεί να μην είναι το συναίσθημα -ένα κενό- αλλά -ανακούφιση-, ακριβώς επειδή στρέφεσαι στον εαυτό σου και του δίνεις την προσοχή και το νοιάξιμο που σε άλλη περίπτωση θα έδινες σε έναν άλλο άνθρωπο. Όλα χρειάζονται αλλά πολλές φορές αφηνόμαστε στα πράγματα -όπως έρθουν- κι αυτό είναι ιδιαίτερα όμορφο.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Sunday, July 24, 2022
στην Αθήνα
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
δωράκι
Είναι ας πούμε, σα να βλέπεις ξαφνικά έναν γνωστό που έχεις να τον δεις χρόνια, που σας ενώνει ένα κοινό παρελθόν, που σου φέρνει εικόνε...

No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.