Σήμερα, η κατακόκκινη μπλούζα μου και μια αγκαλιά από κλαδιά έλατου και γκι έκαναν κάποιους ανθρώπους να χαμογελάσουν! Ίσως να έμοιαζα και με ξωτικό, ποιός ξέρει.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
πέρα δώθε
Φυσικά και υπάρχει ένα πλάνο μέσα στο χάος, μια ανεπαίσθητη, αχνή γραμμή, που την ακολουθείς αγκομαχώντας έστω και που σε κατευθύνει αργ...

Πολύ ωραία εικόνα με το σκίουρο!
ReplyDeleteπραγματικά!!!
ReplyDelete