Tuesday, April 09, 2024

βατόμουρα


 

Εκείνο το καλοκαίρι δεν είχα μυαλό για τίποτα,  ούτε να δω την έκλειψη,  ούτε να με φροντίσω,  ούτε καν να φάω.  Ήθελα μόνο να μπω στους θάμνους και να μαζέψω βατόμουρα.  Ήθελα να νιώσω τον κίνδυνο.  Δεν μου ήταν καθόλου ευχάριστη η αίσθηση του ''είμαι εδώ''  αλλά το ''εδώ''  να μην είναι στέρεο και η έννοια του στέρεου να μοιάζει ασαφής,  σαν να έχω βρεθεί σε λάθος τόπο και χρόνο,  σαν κάτι άλλο να ήθελα να κάνω από νωρίς το πρωί,  αλλά μέχρι να μεσημεριάσει το ξέχασα.


4 comments:

  1. Ναι έτσι είναι Στέλλα μου. Καμμιά φορά η πίεση επιβίωσης ή ακόμα και η επιθυμία για κάτι έχει αρνητικό πρόσημο και δεν μας αφήνει να χαλαρώσουμε και να ευχαριστηθούμε καταστάσεις, ακόμα και να φροντίσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.
    Δεν είναι σημάδι αδυναμίας. Είναι η ίδια η ζωή που το επόμενο 24ωρο θα σου δώσει ξανά τη δύναμη και τη διάθεση που χρειάζεσαι.
    Καλό ξημέρωμα!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Είναι η κούραση θα συμπληρώσω, την καθημερινότητας. Καλό βράδυ Αννίκα μου :)

      Delete
  2. «Αύριο λες, και μέσα σ’ αυτήν τη μικρή αναβολή παραμονεύει ολόκληρο το πελώριο ποτέ» – Τάσος Λειβαδίτης

    αυτό ένιωσα Στέλλα μου

    καλο μεσημερι

    ReplyDelete
    Replies
    1. Έκανες πολύ καλά κι ένιωσες αυτό το ποτέ και την αναβλητικότητα που παραμονεύει συχνά Κική. Ωραίος κι ο Λειβαδίτης :)

      Delete

Α.

  Την τελευταία φορά που είδα την Α.  ένιωθα πως έχω πολλά να πω που όμως δεν μπορούσα να τα κάνω λέξεις.  Δύσκολο πράγμα η έκφραση.  Ήθελα ...