ΘΑ

 

Θα μπορούσαν να ζουν στο τρίτο σπίτι δεξιά,  μπαίνοντας στο χωριό.  Θα αγαπούσαν όλες τις εποχές,  πλην του καλοκαιριού.  Την ζέστη δεν θα ήξεραν πώς πραγματικά να τη διαχειριστούν,  μα όταν τα φθινοπωρινά κλαδιά θα απλώνονταν από πάνω τους σαν χέρια προστατευτικά,  κι όταν θα έριχναν τα φύλλα τους στις παλάμες τους, καθώς στα καθημερινά τους περπατήματα θα έβρισκαν καταφύγιο στην αγκαλιά του δάσους, εκείνη ακριβώς τη στιγμή θα μετρούσαν τον χρόνο με χρώματα.  Κόκκινο,  λαδί,  πορτοκαλί,  έτσι θα περνούσαν οι μέρες,  οι ώρες,  τα χρόνια,  απλά και διάφανα,  απλά και ήσυχα,  απλά και γήινα!  Απλά και απαλά!