Νιώθω, ότι έχω χάσει ανθρώπους καρδιάς, που ίσως να μην ήταν και πολύ κοντά μου, αλλά δεν ήταν και τόσο μακριά κι ότι κάτι περισσότερο θα ήθελα να έχω κάνει για αυτούς, όπως πχ ένα μικρό δώρο, ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι κι ένα μικρό κουτί μελομακάρονα, όχι, όχι με την σκέψη ότι ίσως να είχαμε έρθει πιο κοντά, αλλά με τη λογική του ''είμαι εδώ, σε νοιάζομαι''. Θα ήθελα να τους έχω χαρίσει λίγο περισσότερη από τη δική μου χρυσόσκονη, να τους συντροφεύει εκεί ψηλά.
No comments:
Post a Comment