Φυσικά και υπάρχει ένα πλάνο μέσα στο χάος, μια ανεπαίσθητη, αχνή γραμμή, που την ακολουθείς αγκομαχώντας έστω και που σε κατευθύνει αργά αργά σε μια διέξοδο. Κι όταν μέσα από το τούνελ, βρεθεί ένα φως, μπορείς να πεις ''τα κατάφερα'' και μετά, πολύ μετά, να αφήσεις τον εαυτό σου χαλαρό, πολύ χαλαρό και να του φτιάξεις μια κούνια σκαλωμένη ανάμεσα σε δυό καταπράσινα δέντρα και να του πεις, τώρα και το να μην κάνεις Τίποτα είναι απολύτως σημαντικό, μπορείς μόνο να κουνιέσαι πέρα δώθε, πέρα δώθε.. και να το απολαμβάνεις!
No comments:
Post a Comment