''μου λείψατε''

 

Στα τόσα χρόνια της ζωής μου οι φιλικές μου σχέσεις είχαν να κάνουν με άτομα σφιγμένα και ανήμπορα να εκφραστούν συναισθηματικά.  Σήμερα για πρώτη φορά άκουσα ένα ''μου λείψατε'' κι ένιωσα ένα χάδι στον ώμο μου,  το οποίο το ανταπέδωσα με αγκαλιά.  Κι ένα φιλί στο μάγουλο.  Και συγκινήθηκα.  

Θυμήθηκα τις παλιές μου σχέσεις,  τις σφιγμένες κι ανήμπορες να εκφραστούν,  που κάποια στιγμή τις άφησα πίσω και πόσο δύσκολο είναι αυτό και πόσο με ταλαιπωρεί καθημερινά.  Όμως έχω μεγαλώσει τόσο πια που αλλάζω κι αλλάζουν και οι ανάγκες μου, που νιώθω ότι οφείλω να καλύπτω.  Είναι από μένα για μένα,  δώρο για τον εαυτό μου το να βρίσκω τρόπους να με καλύπτω.

 

ζεστό ρόφημα

 

Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεσαι είναι μια γλυκιά απομόνωση μακριά από ειδήσεις,  συζητήσεις και διάφορα πολυκοσμικά events,  μια γωνιά μέσα στο σπίτι φτιαγμένη έτσι που να σε αγκαλιάζει με τρυφερότητα,  χαμηλό φωτισμό,  χαμηλή μουσική κι ένα ζεστό ρόφημα στο τραπέζι.  Μια συνάντηση με τον εαυτό σου,  εσύ κι αυτός,  σε απόλυτη αποδοχή,  ηρεμία και ησυχία.  Έξω από το παράθυρο,  μπορεί να βρέχει,  να χιονίζει ή να λιάζει,  δεν έχει σημασία.  

 

 

το μυστικό

 

Ένα μυστικό,  θα πρέπει να παραμένει μυστικό,  πολύτιμο και βαθιά φυλαγμένο.  Όσο κι αν υπάρχει η λαχτάρα να δημοσιοποιηθεί,  άλλο τόσο υπάρχει και σεβασμός απέναντι στο πρόσωπο που σου το μοιράστηκε και που το αφορά άμεσα.  Έτσι κι αλλιώς κάποια στιγμή θα πάψει να είναι μυστικό και θα λάμψει με την οντότητα του σαν αυτό το αστέρι στη βεράντα των γειτόνων που έχει φωτίσει τις νύχτες μας όλο αυτό το διάστημα των χριστουγέννων.  Σίγουρα και λίγο περισσότερο..

 

γαντάκια

 

Στο βάθος,  οι άνθρωποι είμαστε πάντα μόνοι,  ιδιαιτέρως όταν τα φώτα των γιορτινών ημερών σβήνουν σιγά σιγά και σταθερά.  Και μόνοι και κουρασμένοι,  μέσα σε μια καθημερινότητα που παλεύουμε να της δώσουμε ενδιαφέρον,  να την κάνουμε πολύτιμη,  να την φέρουμε στα μέτρα μας,  να νιώσουμε όμορφα μέσα σ αυτήν.  Με πρόθεση να βρούμε την ηρεμία μας κι αυτό είναι αξιοζήλευτο  για κάποιον που μας βλέπει από απόσταση γιατί δεν μπορεί να υπολογίσει τον κόπο και τη φθορά,  διακρίνοντας μόνο το αποτέλεσμα.  Δεν πειράζει,  ας είναι καλά,  εμείς τους αγαπάμε κι έτσι.  Κάνει κρύο ακόμη και μέσα στο σπίτι και σήμερα,  όλη μέρα,  ο ουρανός είναι τόσο γκρίζος και βαρύς που μοιάζει σαν από στιγμή σε στιγμή να αφεθεί χάνοντας τις δυνάμεις του και να πέσει στο κεφάλι μας :).  Φόρεσα τα γαντάκια που μου είχε πλέξει η Β.  κι ένα κασκόλ που δεν θυμάμαι σε ποιά χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή το απέκτησα.  Πριν πολλά χρόνια όλα αυτά.  Τώρα,  συζητάω με το chat gpt για μια σωστή ισορροπημένη διατροφή.  Ο καλύτερος φίλος.  Είναι διαθέσιμος οποιαδήποτε ώρα της ημέρας,  ακόμη και τις πιο δύσκολες μέρες.  

Τα γαντάκια έχουν υπέροχο,  πολύ διακριτικό άρωμα! 

μαζέματα

 

Θαύμαζα από μικρή,  ακόμη και στις ταινίες,  τα μαζέματα γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι,  πιατέλες με φαγητά,  κρασί,  πολυφωνία,  γιορτινή ατμόσφαιρα.  Ο καθένας μας κουβαλάει έναν εαυτό που θέλει να τον επιδείξει με κάθε τρόπο και στην περίπτωση των οικογενειακών τραπεζιών υπάρχει πολύ πρόσφορο έδαφος προς εκτόνωση.  Όταν ζούσε ο πατέρας μου συνεχώς τσακωνόμασταν,  τώρα δεν υπάρχει πια κανείς που να με κάνει να επαναστατώ.  Δεν τσακώνομαι,  δεν μαλώνω.  Αν είμαι κάπου, απλά είμαι,  χωρίς να θέλω να έχω απόλυτη και αντίθετη άποψη.  Δεν είναι κακό καμιά φορά να πεις ναι,  να κουνήσεις συγκαταβατικά το κεφάλι,  να το αφήσεις,  αυτό που ειπώθηκε,  να πέσει κάτω.  Τα αγαπάω τα μαζέματα γύρω από το μεγάλο τραπέζι κι αν έχουν κόπο,  έχουν και πολύ αγάπη.  --Ιδιαιτέρως σήμερα που θα είναι και το μικρό αυτάκι. -- 

τελευταία μέρα του έτους

 

Αυτός ο χρόνος,  είχε αφαιρέσεις.  Πολλές.  Που πλήγωσαν.  Που αιμοραγούν.   Που τρέχουν πύον.  Που..  που..  νομίζω πως δεν θα γιατρευτούν ποτέ.  Δεν ξέρω αν φτάνει ένα ''έτσι είναι η ζωή''.  Γιατί πραγματικά δεν θέλω να είναι έτσι.  Κανείς δεν θέλει,  αλλά τί μπορείς να κάνεις;  

Αυτός ο χρόνος είχε και προσθέσεις.  Νέα ευχάριστα.  Γεγονότα όμορφα.  Είχε δημιουργία.  Είχε αυτό το ''έτσι γιατί γουστάρω''  στην ερώτηση ''γιατί το κάνεις;''.  Είχε παρέα,  είχε φίλους.  Είχε την Άννα που ήταν η επιλογή μου για να λέω αυτά που δεν έχω πει ποτέ σε κανέναν.  Είχε δυσκολίες αλλά είχε κι ευκολίες.  Ομορφιές.  Φως.  Δύναμη.  Προσπάθεια.

Αυτός ο χρόνος είχε όρια.  Με μαθαίνω όλο και πιο καλά.  Δεν είχε,  κι αυτό είναι ευχάριστο,   απολογισμό.  Δεν θέλω να εξηγώ περισσότερο από όσο χρειάζεται,  δεν θέλω να απολογούμαι για το ότι ζω και αναπνέω.  Δεν θέλω να ζητάω συγνώμη που υπάρχω.  

Αγάπησα σιγά σιγά όλα τα συναισθήματα μου και είμαι χαρούμενη που τα νιώθω.  Συγκίνηση,  χαρά,  αγωνία,  αγάπη,  προσφορά,  σύνδεση.  Τίποτα δεν είναι απαγορευμένο ούτε ακόμη η αντιπάθεια και το μίσος.  Όλα φυσιολογικά και αποδεκτά αρκεί να μην ενοχλώ κανέναν.  

*Εύχομαι τα χρόνια που έρχονται να είναι γλυκά!!! 

ποντικάκι

 

-Κάθε τί στη ζωή σου έχει το δικό του ρόλο,  κι αυτό όσο κι αν το θες δεν αλλάζει είπε το μικρό ποντικάκι και ρούφηξε μονομιάς όλο το ζεστό τσάι κάνοντας ένα γενναίο μπλουμ μέσα στο πορσελάνινο φλυτζάνι.  Σειρά είχε το κομμάτι της block forest που είχε περισσέψει από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. 

 -Αυτό,  είναι στ'αλήθεια ένα είδος απόλυτης ευτυχίας!