Άλλες φορές έλεγε πως ήταν σαν να επιπλέει, σε μια θάλασσα ατάραχη και γαλανή, με χιλιάδες ψαράκια να παίζουν γύρω της κι άλλες φορές έλεγε πως η βροχή μπορεί να ήταν τόσο πολύ δυνατή, ωστόσο και το ψιλόβροχο, ή το χαλάζι ή ακόμη και το χιόνι προέρχονταν από ένα σύννεφο που ήταν οριοθετημένο ακριβώς από πάνω της. Κάποιες άλλες φορές, έλεγε πως τύλιγε τα χεράκια της στο λαιμό ενός γλάρου και ταξίδευε βουτώντας μια στα σύννεφα και μια στη θάλασσα. Αυτό το τελευταίο με το γλάρο, την βοηθούσε έλεγε, να μαζεύει τα κομμάτια της που έτσι κι αλλιώς έδινε εδώ κι εκεί αγαπώντας ανθρώπους κοινούς και γειωμένους που χρειάζονταν πολύ, αυτή και τη μυστήρια αύρα της.
No comments:
Post a Comment