Friday, April 17, 2026

αναμονή/υπομονή


 

Πεθαίνω από αναμονή,  λυγίζουν τα γόνατα,  ένα κάτι πυκνό γαργαλάει τον οισοφάγο,  μουδιάζουν το κεφάλι,  το μυαλό κι ό,τι άλλο υπάρχει μέσα,  νιώθω παγωμένη σαν να έχω κοιμηθεί στην κατάψυξη,  η ανάσα μου έχει απορυθμιστεί κι η καρδιά μου χτυπάει ένα εκατομμύριο φορές γρηγορότερα και δυνατότερα.  Μετά σκέφτομαι,  υ π ο μ ο ν ή,  κι όλα τα ζώα που η φύση τα έχει προικίσει μ' αυτή.  

 

1 comment:

  1. Πολύ σωστά σκέφτεσαι Στέλλα μου. Η υπομονή είναι το μεγαλύτερο προτέρημα που μπορεί να έχουν άνθρωποι. Ας μιμηθούμε την φύση .🌼😊

    ReplyDelete

μαμά

  Θα είμαι πάντα εκείνο το μικρό κοριτσάκι που σου έφερνε (αυτή τη μέρα) λουλούδια και θα είσαι πάντα ο ήλιος μου. χρόνια πολλά στις μανούλε...