Wednesday, September 18, 2013

συσωρευμένα





Όλο λόγια και άνδρες με βαρίδια στους ώμους,  χωρίς χαμόγελο,  χωρίς χαρά..  χωρίς ενέργεια..
Είναι η φύση μου να βλέπω τα όμορφα,  αυτό δε σημαίνει ότι γυρνώ την πλάτη στις δυσκολίες,  τις αντιμετωπίζω σιγά,  κομμάτι κομμάτι παρ' όλα αυτά,  κάποιες στιγμές σαν κι αυτή,  έτσι να με αγγίξεις θα σκάσω..

Ήταν δύσκολος ο χειμώνας,  ήρθε το καλοκαίρι και τα έκανε όλα πιο τρυφερά,  πιο μαλακά..  και τώρα πάλι σιγά σιγά χειμώνας..

4 comments:

  1. δεν σημαίνει οτι καθε χειμώνας θα ειναι ίδιος..μερικές φορες μεσα στο κρύο και την παγωνιά ανακαλύπτουμε την ζεστασιά μας. και ανάμεσα στις βροχές σκάνε ουράνια τόξα.
    σε φιλω

    ReplyDelete
    Replies
    1. δεν θα πω οτι εχεις αδικο
      ισως αλλου ειναι το θεμα

      :)

      Delete
  2. Replies
    1. εισαι κι εσυ του ιδιου club ε; ε;

      καλημερα αγαπητε :)

      Delete

Note: Only a member of this blog may post a comment.

στο δάσος

    Σήμερα η μέρα ζητούσε τη δροσιά του δάσους.  Ξύπνημα στις 5 το πρωί και πεζοπορία στα μονοπάτια ανάμεσα από τις οξιές,  τους δρύες και τ...