Σήμερα η μέρα ζητούσε τη δροσιά του δάσους. Ξύπνημα στις 5 το πρωί και πεζοπορία στα μονοπάτια ανάμεσα από τις οξιές, τους δρύες και τα ψηλά πλατάνια. Ανάσα ζωής. Σε ένα ξέφωτο στρώσαμε τραπέζι και καρέκλες και φάγαμε ένα σωρό νοστιμιές για πρωινό. Μου μάζεψες ένα μπουκέτο με λατρεμένα αγριολούλουδα, έφτιαξα ένα αυτοσχέδιο βάζο και τα έβαλα μέσα. Από τότε που ήρθες στη ζωή μου, ομορφαίνει κάθε μέρα, κάθε λεπτό. Ο τρόπος που μου δίνεις το γέλιο σου, το βαθύ του βλέμματος σου, το κράτημα σου, το χάδι σου, η αγκαλιά σου. Σ' ευχαριστώ.. σ' αγαπώ..
No comments:
Post a Comment