Όλα ολομόναχοι τα βιώνουμε, και τον έρωτα, και το πάθος, και τα πατώματα, και τη λησμονιά, και την αηδία ως επίγευση.
Την αγάπη όμως την νιώθουμε με παρέα, αυτήν ναι, μόνο αυτήν όμως!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
μαμά
Θα είμαι πάντα εκείνο το μικρό κοριτσάκι που σου έφερνε (αυτή τη μέρα) λουλούδια και θα είσαι πάντα ο ήλιος μου. χρόνια πολλά στις μανούλε...
Και την λύπη μπορεί να μοιραστούμε Στέλλα μου. Οι ανοιχτές καρδιές πάντα ανταλάσσουν συναισθήματα. Κάποια βέβαια θα τα βιώσουμε απόλυτα μόνοι...!
ReplyDeleteτην καλησπέρα μου.