Ακόμη κι εκείνα τα Σάββατα που ήταν τόσο κουρασμένα σωματικά και ψυχικά, που προσπαθούσαν να βρουν ισορροπίες ανάμεσα στην δράση και την ξεκούραση, που έψαχναν να συναντηθούν με έννοιες όπως ευτυχία κι αγάπη, είχαν μια ξεχωριστή, λεπτή γεύση από λευκό κρασί.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
θα μπορούσε
Είμασταν οι δυό μας κι αυτό μας ήταν αρκετό. Διαφορετικές ιδέες, σκοπιμότητες, πλάνα. Μοναδικό κοινό, δυό καφέδες, δυό σακουλάκια ...

Στην υγεία σου καλή μου από καρδιάς. Με κάθε όμορφο σκίρτημα στην ψυχή σου.
ReplyDelete