Sunday, October 17, 2021

καρό


 

Αγόρασα ένα πολύ όμορφο παντελόνι σε ζεστά φθινοπωρινά χρώματα,  με μεγάλα τεράγωνα καρό και μια ρίγα στην ύφανση,  καμηλό.  Στο μυαλό μου ήρθε ένα παντελόνι καλοκαιρινό,  με σκωτσέζικα κόκκινα καρό,  η θύμηση μου ταξίδεψε πάρα πολλά χρόνια πριν,  στην αρχή της εφηβείας μου.  Ήταν ένα πολύ όμορφο καλοκαίρι,  καθαρό!  Είχα γιαγιά,  παππού και ήμουν διακοπές σε ένα χωριό,  με μια μικρή λίμνη.  Είχα ξαδέρφια,  πρώτα και δεύτερα.  Με την μικρή παρέα μου κάναμε όλη μέρα βόλτες,  στη λίμνη,  στο σταθμό,  χαζεύαμε τους επιβάτες πίσω από τα θολά παράθυρα του τραίνου.  Το μοναδικό μου άγχος,  ήταν αν μου ταίριαζε εκείνο το εντυπωσιακό κόκκινο παντελόνι,  μάλιστα τώρα που το σκέφτομαι,  ούτε αυτό θα έπρεπε να με απασχολεί.  

Μια γάτα συντροφιάς,  δεν είχα ποτέ.  Τις γάτες μόνο τις συναντώ περαστικές,  ή τις ονειρεύομαι.  Έχουμε όμως στη οικογένεια μας ένα μεγαλόσωμο σκυλάκι.  Που πολλές φορές έχει,  λες και είναι άνθρωπος,  τον δικό του τρόπο να διεκδικεί τις ανάγκες του,  όπως πχ χτυπώντας τα μπροστινά του πόδια επίμονα στο πάτωμα,  ή ακόμη κάνοντας στροφές γύρω από το σώμα του,  ή,  αλήθεια,  χτυπώντας το δεξί μπροστινό πόδι επάνω στο τραπέζι. 

4 comments:

  1. Η παρουσία ζώων στην καθημερινή μας ζωή, μάλιστα ως υιοθετημένα μέλη, είναι ευλογία Στέλλα μου. Και έχουν να μας δώσουν ανυπολόγιστη αξία ζωής όπως επίσης και μαθήματα ζωής που ουδέποτε είχαμε αντιληφθεί. Να την χαίρεσαι κάθε τέτοια παρουσία.
    Ήταν πολύ όμορφη η επιστροφή στιγμών από την εφηβεία σου ομολογώ.
    Καλή βδομάδα από εμένα να έχεις.

    ReplyDelete
  2. Η δική μας σκυλίτσα σηκώνεται στα δυο πόδια δίπλα μας και με το μπροστινό πόδι μας τραβάει αναγκάζοντάς μας να σηκωθούμε να πάμε εκεί που θέλει. Το να χτυπάει το πόδι όμως στο τραπέζι είναι πολύ προχωρημένο!
    Όσο και αν μας ταιριάζουν στην εφηβεία τα ρούχα που φορούσαμε ήταν το μόνιμο άγχος μας.
    Καλησπέρα Στέλλα μου

    ReplyDelete
  3. Δύο γάτες έχω!! Η παρεούλα μου.Τα συντροφάκια μου.

    ReplyDelete
  4. Στο σπίτι βαδίζαμε πάντα παράλληλα: από 'δω οι άνθρωποι κι από 'κει τα ζώα. Πολλές φορές αλλάζαμε και θέση. Γάτες σκύλος καναρίνι χρυσόψαρσ χαμστερ λαγουδάκι..
    Μου λείπουν όλα. Ένα προς ένα. Τα αγαπήσαμε πολύ και μας αγάπησαν.
    Όσο για την εποχή της εφηβείας, τι να πω. Να μη στρώνει εκείνη η πιέτα με τίποτα; Με τίποτα όμως!
    Καλή εβδομάδα Ψαροματάκι μου :)

    ReplyDelete

Σωκράτης Μάλαμας - Στέλλα

  Ένα τραγούδι (η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι να το έχω ξανακούσει) που μου αφιέρωσε πολυαγαπημένος άνθρωπος μου,  με πολύ ενθουσιασμό. Με...