Ένα τραγούδι (η αλήθεια είναι πως δεν θυμάμαι να το έχω ξανακούσει) που μου αφιέρωσε πολυαγαπημένος άνθρωπος μου, με πολύ ενθουσιασμό.
Με τη σειρά μου το αφιερώνω σε όλους όσους ταυτίζονται.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Κι ενώ ψάχνω (για άλλη μια φορά) αυτό το κάτι που θα με συγκινήσει (αλλά δεν υπάρχει), η πόλη μου καλύπτεται από ένα τοξικό νέφος κι εμεί...
🌸🌸Πέρασα να σου ευχηθώ καλές γιορτές με υγεία και όλα τα καλά στο σπίτι σου🌸🌸
ReplyDelete