στιγμές

 

 

Στην επιστροφή,  σε αντίθεση με την ζεστή θερμοκρασία του σώματος σου,  ο παγωμένος αέρας με χτυπούσε στο πρόσωπο,  το αριστερό μου χέρι που κρατούσε μια κλειστή μαύρη ομπρέλλα είχε μουδιάσει από το κρύο κι έπρεπε να το φυλάξω λίγο μέσα στο δεξί,  να το τρίψω ελαφριά,  να το  φυσήξω με την ανάσα μου,  να το χουχουλιάσω.  Σκεφτόμουν τις ''συνομιλίες''  μας λίγα λεπτά πριν και χαμογελούσα,  ενώ αργές.  βαριές σταγόνες από χιονόνερο έπεφταν κάθε τόσο στα μαλλιά μου!