Δεν βρίσκω κάτι που δεν μπορώ να το δώσω εγώ στον εαυτό μου και θα μπορούσε να μου το δώσει κάποιος άλλος. Ο καθένας ζει και υπάρχει για τον εαυτό του και μόνο. Είμαστε πλήρεις και αυτόφωτοι.
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
δικά μου
Τρελαίνομαι για αυτή την εποχή, που τα δέντρα γεμίζουν λουλούδια, άλλα άσπρα και άλλα ροζ κι οι άνθρωποι φορούν ακόμη ζεστά αλλά πιο ελα...

Χμ! Σκληρά λόγια. Και η αγάπη; Τα κορμιά; Η χαρά του να μετέχεις και να μοιράζεσαι;
ReplyDeleteΌλα αυτά που λες Νίκο αλλά με την επίγνωση πως είμαστε πλήρεις και αυτόφωτοι. Δεν θα μας το δώσει αυτό κανείς!
Delete