Αποφασίζουμε και αναιρούμε κι ο χρόνος περνάει, ας νιώσουμε τουλάχιστον την ευτυχία όπως μια λιβελούλα που λικνίζεται πάνω από τα μεθυστικά ανθάκια ενός κάκτου ή σαν μια τρελούτσικη πεταλούδα που χορεύει με τα ποδαράκια της, παραμερίζοντας τα αγκάθια των διαφορετικών αξιών, της υπερπροσπάθειας, της ανηδονίας, της έλλειψης φαντασίας, των δυσκολιών.
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.