Ακόμη κι αν πάψει στον κόσμο να υπάρχει ήλιος, θα φτιάχνω αχτίδες τρίβοντας πέτρες, θα δημιουργώ σπίθες, φως και ζεστασιά, και δεν με νοιάζει αν καίω τα χέρια μου, το φως θα κυλάει μέσα σου κι όλα θα λάμπουν μόνο για σένα-
''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Είναι ας πούμε, σα να βλέπεις ξαφνικά έναν γνωστό που έχεις να τον δεις χρόνια, που σας ενώνει ένα κοινό παρελθόν, που σου φέρνει εικόνε...
Έντονη συναισθηματική φόρτιση πάνω σε μια ιδιαίτερη πορεία δύο ψυχών προς το φως! Όμορφο Στέλλα μου!
ReplyDeleteΚαλή Τσικνοπέμπτη!
Φιλιά!