Ακόμη κι αν πάψει στον κόσμο να υπάρχει ήλιος, θα φτιάχνω αχτίδες τρίβοντας πέτρες, θα δημιουργώ σπίθες, φως και ζεστασιά, και δεν με νοιάζει αν καίω τα χέρια μου, το φως θα κυλάει μέσα σου κι όλα θα λάμπουν μόνο για σένα-
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Σ.
Τώρα, γλυκέ μου φίλε, η ψυχή σου τριγυρνάει στους αγαπημένους σου καταρράκτες που όταν τους πρωτοκοίταξες σκέφτηκες ''ο παράδεισ...
Έντονη συναισθηματική φόρτιση πάνω σε μια ιδιαίτερη πορεία δύο ψυχών προς το φως! Όμορφο Στέλλα μου!
ReplyDeleteΚαλή Τσικνοπέμπτη!
Φιλιά!