Είναι το καλύτερο μου, ένα τραπέζι κι απέναντι μου μια φίλη. Μία, είναι το ιδανικό. Πολλές, είναι θόρυβος, είναι φασαρία. Με τη μία, οι κουβέντες ρέουν. Οι πολλές μιλούν χωρισμένες σε δυάδες ή τριάδες μεταξύ τους κι εγώ με όποια είμαι τυχερή, αν είμαι, να καθήσω δίπλα. Με τη μία, χάνομαι λιγότερο με τις πολλές χάνομαι εντελώς. Όμως είτε έτσι είτε αλλιώς, παραμένει το ''καλύτερο'' μου. Είναι σύνδεση; Ίσως. Μου έχει λείψει; Φυσικά! Σε εποχές που οι προτεραιότητες ήταν άλλες. Είναι κάτι που ζηλεύω; Ίσως το μοναδικό. Γι αυτό και το φροντίζω, σαν ένα γλαστράκι με λουλούδια. Το κλαδεύω, το ποτίζω, αφαιρώ τα σάπια και τα βρώμικα. Το καλλιεργώ!
Κι επειδή σε μια φίλη πολλές φορές προσδίδω ιδιότητες υπερδυναμικές, φροντίζω να την λέω ''παρέα'', πιο ελαφρύ, πιο εύπεπτο, χωρίς προσδοκίες, εξίσου εξαιρετικό.

No comments:
Post a Comment