Σκεφτόμουν, πόσο ωραία θα ήταν να μην υπήρχαν στην πόλη μας πολυκατοικίες, να ζούσαμε σε μονοκατοικίες και τριγύρω να υπήρχαν ψηλά και με πλούσια φυλλώματα δέντρα για να μας δίνουν σκιά και δροσιά. Ίσως τότε να μην με ταλαιπωρούσε τόσο πολύ η ζέστη και τα βράδια να κοιμόμουν ευχάριστα. Κι ίσως κάτω από αυτές τις συνθήκες, όλα να είχαν ένα ενδιαφέρον αλλιώτικο, ένα σκοπό, ένα λόγο να συμβούν ή να δημιουργηθούν.
Καλησπέρα Στέλλα μου. Πάντα θα περάσω από την αυλή σου, να σταθώ στη βρυσούλα σου να δροσιστώ.
ReplyDeleteΑχ αυτό που λες είναι ένα μονάκριβο όνειρο, καλή μου φίλη. Υπάρχουν τέτοιες πόλεις, με χαμηλή δόμηση, 1-2 ορόφους αλλά αφορούν αποκλειστικά την ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ, καλή μου φίλη και όχι το μέσο και φτωχό πολίτη, που στιβάζεται στα τσιμεντένια κουτάκια του.
Σε φιλώ και εύχομαι ένα καλό καλοκαίρι.
Ξεφεύγεις! Ας κρατήσουμε τη ρομαντική πλευρά δεν κάνουμε πολιτική εδώ αλλιώς τέτοια σχόλια θα σβήνονται με κάθε σεβασμό σου το λέω
Delete