Μου λείπουν οι ομορφιές που παλιότερα έβρισκα στο δρόμο μου, μου λείπουν τα μαγαζάκια που είχαν όμορφα μικρά πραγματάκια με γούστο. Χθες, κάνοντας βόλτα, σταθήκαμε σε ένα τέτοιο μαγαζί που έμοιαζε ξεσηκωμένο από παραμύθι. Ουάουυυ σκέφτηκα και πήρα βαθιά ανάσα ώστε να το εξερευνήσω σπιθαμή προς σπιθαμή. Ήταν εξαιρετικές οι στολισμένες γωνιές του και μας έφτιαξαν τη διάθεση. Μικρά μικρά, μουσικά κουτιά, ψαλιδάκια, σημειωματάρια, μπλούζες, φορέματα, τσάντες κ κοσμήματα, κηροπήγια, χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά και χίλια δυό άλλα καλούδια που δεν μπορείς να φανταστείς πώς χωρούσαν σε ένα τόσο μικρό χώρο. Από την οικονομική κρίση και μετά το μάτι μας γυμνάζεται στην ασχήμια αλλά δεν την αποδέχεται κι έτσι πάντα μα πάντα αυτού του είδους τα μαγαζιά θα είναι μια όαση στις βόλτες μας. Για όσο κρατήσουν. Για όσο καταφέρουν να υπομείνουν τον ανταγωνισμό αλλά και το φτωχικό πορτοφόλι.
Δεν τελείωσα, θέλω να πω και για την ιδιοκτήτρια, ένα φοβερά επικοινωνιακό πλάσμα, προσγειωμένο αλλά και αισιόδοξο, με έντονη καλλιτεχνική φύση..
Τί να πω άλλο, ό,τι κι αν πω δεν ξέρω πώς να δώσω προς τα έξω αυτό που είδα κι αυτό που ένιωσα.
Νομίζω τέτοιοι χώροι δεν είναι μόνο ένας σκέτος όρος "αγορά". Είναι πολλά παραπάνω. Είναι αισθητική που λείπει, είναι ατμόσφαιρα που επίσης απουσιάζει, είναι γούστο και τέχνη. Τέτοιοι χώροι είναι στολίδια στην καθημερινοτητά μας. Καλησπέρα Στέλλα.
ReplyDeleteΚι αυτά τα μικρά μαγαζάκια τα τόσο ιδιαίτερα προσθέτουν κάτι σ' έναν πολιτισμό που χάνεται Ψαροματάκι μου... Καλό μήνα με περισσότερες τέτοιες ή παρόμοιες ευχάριστες εκπλήξεις!!
ReplyDeleteΠολλά φιλιά!