όταν οι λέξεις θέλουν να ξεκουραστούν..

κάτι σαν άδειασμα

Ο μόνος λόγος που αδειάζουμε τις ψυχές μας είναι γιά να υπάρχει χώρος ελεύθερος.. κάθε κενό έχει σαν σκοπό να καλυφθεί..  είμαστε πάντα ''εδώ''..

τα συν και τα πλην

Κάθε σκαλί κι ένα συν
Κάθε σκαλί κι ένα πλην
Κι ο ισολογισμός στο τέρμα

αν με καταλαβαίνεις

σε καταλαβαίνω θα πει..

παραβλέπω
δέχομαι
νοιάζομαι
νιώθω
είμαι δίπλα στην αρρώστεια σου,  στην κατήφεια σου,  στη σιωπή σου
είμαι δίπλα σου κάθε δευτερόλεπτο,  έστω και νοητά,  πράγμα που σημαίνει πως αν με χρειαστείς,  θα είμαι εδώ για σένα..  να απαντήσω στο τηλέφωνο,  να κουβεντιάσουμε,  να προσφέρω μια πρακτική συμβουλή..

σε μια εποχή γεμάτη εκπτώσεις,  κάνουμε εύκολα το λάθος να πιστεύουμε πως ο απέναντι μας,  είτε φίλος,  είτε αγαπημένος μας καταλαβαίνει μέσα από την απουσία του..  στην πραγματικότητα  ίσως να πρόκειται για μια ακόμη πλευρά μιας άτυπης αδιαφορίας..

όπως και να 'χει

Με τσιγάρο ή χωρίς,  πριν ή μετά,  με φίλους ή μόνοι,  γλυκό ή μέτριο,  με γάλα ή σκέτο,  στην ένταση,  στην πολυκοσμία,  στην μοναξιά,  ανάμεσα σε σκέψεις,  στις δυσκολίες και στις χαρές,  στο θυμό,  στο διάβασμα,  στα σεμινάρια,  στο άγνωστο,  ηλιόλουστα,  βροχερά,  προβληματισμένα ή ξένοιαστα,  στο δρόμο,  σε τραπεζάκι,  στο χαλί,  στην αυλή,  στην άμμο,  στη θάλασσα,  με θέα,  πλάι στο παράθυρο,  σε μια σκοτεινή γωνιά,  μ ένα κερί,  με μουσική,  στην σιωπή,  με μιά ταινία,  στις αποφάσεις,  μ ένα μπισκότο,  κι ένα ποτήρι νερό,  μ ένα σφηνάκι φραουλοποτό,  λίγο πριν το ραντεβού με την κάλπη..

ουφφφφ..  μια γουλιά καφέ και με κέρδισες..  άντε και με την καλή σου διάθεση..

παραμύθι

Θέλω να περπατήσω στα σκίτσα που γέμισαν τις σελίδες μου.  Ένας ήλιος ζεστός να μου χαιδεύει το πρόσωπο,  συστάδες δέντρων να αφήνουν μονοπάτια στο πέρασμα μου,  οι πατούσες μου να βουλιάζουν στους ήχους των στεγνών φύλλων,  κι οι αναπνοές μου να έχουν αρώματα από όλες τις εποχές μαζί..

Θα έρθετε μαζί μου;

αγαπώ τις γωνιές σου

Κάθε τι ΜΙΑ φορά,  ΜΙΑ φορά μόνο.  ΜΙΑ φορά και ποτέ πιά.
Κι εμείς ΜΙΑ φορά μόνο.  Δεύτερη ποτέ!  Μα τούτη
η ΜΙΑ φορά για να 'χει υπάρξει,  και ΜΙΑ φορά μόνο
γήινη για να 'χει υπάρξει,  δεν είναι κάτι που παίρνεται πίσω.


R.  M.  Rilke



*πως μπορώ να πω σ αυτή την πόλη ''αγαπώ τις γωνιές σου'';