στάχτες

 

Μερικά πράγματα καίγονται σε βάθος χρόνου 

και μερικά καίγονται στο λεπτό!

χαραμάδες

 

Περνάω συχνά,  από ένα σημείο της πόλης,  όπου μέσα από μια χαράμαδα δραπέτευα.  Υπάρχουν πολλές τέτοιες (χαραμάδες) από τις οποίες μπορείς να δραπετεύσεις όποια στιγμή θελήσεις,  σαν μια άλλη αλίκη στη χώρα των θαυμάτων,  αρκεί να ξέρεις από που φεύγεις και που πηγαίνεις.  Και γιατί!

χαρά!

 

Συνήθως περιμένουμε,  να μας συμπεριφερθούν με τέτοιο τρόπο,  ώστε να μας δωθεί η δυνατότητα να τους δείξουμε τον καλύτερο μας εαυτό.  Έχω καλά νέα!  Μπορούμε πλέον να συμπεριφερόμαστε όπως θα θέλαμε να μας συμπεριφερθούν,  όπως εμείς ορίζουμε το ιδανικό.  Πχ θα μπορούσαμε πρώτοι εμείς να είμαστε οι φίλοι που έχουμε μέσα στο μυαλό μας.  Ας αναρωτηθούμε τί θα θέλαμε να μας κάνουν,  κι ας το κάνουμε πρώτοι εμείς.  Είμαι σίγουρη,  πως και μόνο η χαρά και το χαμόγελο στα πρόσωπα των άλλων θα μας αποζημιώσει. 

ηφαίστειο

 

Τις σκέψεις μου τις δρόσιζαν οι βαθιές φιλίες και οι βαθιές σκέψεις.  Ίσως για αυτό και ό,τι πέρασε από τη ζωή μου το θυμάμαι βαθιά.  Έχω αλλάξει στάση ζωής,  σέβομαι περισσότερο το εφήμερο,  το χαλαρό,  το ελαφρύ,  αρκεί να έχει ένα νόημα για μένα,  να γίνεται για κάποιο λόγο.  Ωστόσο,  ακόμη ανάμεσα στα πολλά,  κάτι φαντάζει πάντα καλύτερο και χωρίς να το επιζητώ,  προς τα εκεί κατευθύνομαι.  Πολλές φορές μου φωνάζω πως κάνω λάθος,  πως όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι,  πως το πιο καλό δεν υπάρχει,  γενικότερα το ΠΙΟ δεν υπάρχει.  Στάσου λέω,  πάρε βαθιά ανάσα εδώ ανάμεσα στα πολλά και άσε τα ιδεατά για άλλους που μπορούν να τα πιάσουν.  Αλλά πάλι στο μυαλό μου τριγυρνάει ένα σκουλήκι και νομίζω τελικά πως μ' αυτό το σκουλήκι του γεννιέται ο καθένας μας, και πως ούτε ο καλύτερος χειρούργος λεπτών επεμβάσεων δεν θα μπορούσε να το αφαιρέσει,  άλλωστε γιατί,  είναι ένα όνειρο κι αυτό,  ένας τρόπος να πορευόμαστε με επιθυμίες και να σπάμε τα μούτρα μας όταν καταλαβαίνουμε πως δεν μπορούν να γίνουν πραγματικότητα,  αλλά βρε παιδί μου έχουμε μέσα μας ένα ηφαίστειο που επιβάλλεται να ζήσουμε τον αναβρασμό του!

απόλυτα καθαρό λευκό

 

Δεν υπάρχουν επιλογές που να μην έχουν συνέπειες,  κι όσο κι αν λέμε πως τίποτα δεν περιμένουμε,  είναι πολύ περισσότερα από όσο παραδεχόμαστε.  

Νομίζω πως αυτό που θέλουμε πάντα είναι να είναι έτσι γεγονότα και άνθρωποι,  ώστε να ωθούμαστε στο να δείχνουμε τον καλύτερο μας εαυτό!

του σαββάτου

 

Ο πρωινός καφές αφημένος ακόμη στο τραπέζι,  οι σελίδες του ημερολογίου όπου καταγράφηκαν οι χρόνοι ενός ζυμωτού σπιτίσιου ψωμιού,  οι κατεψυγμένες πίτες και τα τηλέφωνα του Βασίλη,  κινούνται από το ευεργετικό μεσημεριάτικο αεράκι.  Η γλυκιά κούραση από ένα δύωρο περπάτημα,  ένα ποτήρι με καφέ με αφρόγαλα που ήταν ιδιαιτέρως νόστιμο,  η ξινή σερβιτόρα που θα μπορούσε να θυμίζει εμένα,  ο νεαρός που μιλούσε στο τηλέφωνο για μπανάρες και βιβλιάρες στο μπιτσόμπαρο,  το γαλλικό μπουλντόκ με την άσχημη φάτσα που κατούρησε δίπλα μας,  η μαύρη γάτα που φοβήθηκε τα πσι πσι πσι μου,  το μαγαζί με τα ξηρά δαμάσκηνα κλπ κλπ

Θα ήθελα να ασχοληθώ με εθελοντισμό αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να βγαίνω στη γύρα για να φέρω τρόφιμα για μια εστία πχ αστέγων.  

 

Ωστόσο σε ένα κόσμο με κλειστά παράθυρα θα πρέπει εσύ να αποφασίσεις να ξεκλειδώσεις κάποια.  Αλλιώς,  μοναχός σου χόρευε,  όσο θέλεις πήδα και μην παραπονιέσαι καθόλου.

 

 

βιβλίο

 

Το πιο ευχάριστο που μπορώ να σκεφτώ σήμερα,  έστω σαν άσκηση,  είναι ότι ξεκίνησα ένα πολύ ωραίο βιβλίο.  Έτσι δείχνει τουλάχιστον από τις πρώτες του σελίδες.