Επιθυμούσα, στην ανισότητα του έρωτα, να λάβω ως δώρο ένα τραγούδι, μια μελωδία αφιέρωση, ένα άκουσμα τόσο ταιριαστό με μένα, αφού προσφέροντας σου τον εαυτό μου θεωρούσα ως δεδομένο το ότι με γνώριζες καλά, κάτι που να κελαηδούσε μέσα στο μυαλό μου οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, κάτι που να μην μπορούσε να το απορροφήσει ούτε καν αυτός ο ίδιος ο χρόνος..
No comments:
Post a Comment
Note: Only a member of this blog may post a comment.