άνοιξε την εξώπορτα
τίποτα δεν έλεγε αντίο
βγήκε με φόρα
με θυμό αυτή
ήρεμη εκείνη
παρέλειψαν να συναντηθούν
έκρυψε την ψυχή της και διέγραψε τον συνήθη κύκλο
λίγο έλειψε να αγγίξει το φθινόπωρο
αντ' αυτού επέστρεψε
σ.β.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
δικά μου
Τρελαίνομαι για αυτή την εποχή, που τα δέντρα γεμίζουν λουλούδια, άλλα άσπρα και άλλα ροζ κι οι άνθρωποι φορούν ακόμη ζεστά αλλά πιο ελα...
Ως συνηθως κρυβουμε ψυχες, συναισθηματα και πληγωνομαστε.....
ReplyDeleteΚαλό μας ξημέρωμα ;)