Να μη φοβάμαι,
να μη λυπάμαι!
Να εμπιστεύομαι τη φύση..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Δεν θα σου απαντήσω, κάνε ό,τι νομίζεις, τέλος.
Έγλυψα και τα κόκκαλα, από τα ψαράκια του Σαββάτου και γουργουρίζω σα γάτα με γεμάτη την κοιλιά. Μου έκανε συντροφιά η βροχή μέχρι που κ...
Τον εαυτό μας να μη λυπόμαστε, είναι ότι χειρότερο, είμαστε αυτοί που είμαστε και αν δεν το αποδεχτούμε θα κάνουμε κύκλους στην αυτολύπηση... και για μένα αυτό είναι θάνατος.
ReplyDelete