ξένοι

 

Ερωτευόμαστε την αύρα κάποιου,  το βλέμμα,  τις κινήσεις.  Νομίζουμε πως μας ανήκουν.  Πως αυτό το χέρι,  μόνο εμάς,  ποιόν άλλον θα μπορούσε να αγκαλιάζει έτσι;  Αυτό το χαμόγελο για ποιόν άλλον παρά μόνο για μας θα μπορούσε να είναι τόσο δοτικό,  τόσο διάπλατο,  τόσο ζεστό!  Η επιθυμία των συναντήσεων κοινή και μοναδική!  Χρόνια μετά,  αύρα,  βλέμμα,  κινήσεις άγνωστα σχεδόν.  Στις φωτογραφίες,  ο ένας για τον άλλον ξένοι.  Ωστόσο καμμία ελεύθερη ανάσα,  καμμία απαλλαγή από τα δυσάρεστα συναισθήματα.  Είναι σαν όλα να έχουν απαντηθεί μα τίποτα να μην έχει εκπληρωθεί.