Πόσο σημαντικό υπήρξε για μένα, να είσαι εσύ όνειρα από σύννεφα κι εγώ να γεμίζω σαν ποτάμι με νερό, για να καθρεφτίζεσαι!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
αρχή
Στη μικρή μας πόλη, κατεδαφίζονται τα σπίτια τα παλιά, λόφοι από σπασμένα τούβλα στις έρημες αυλές κι εμείς ξαναχαράζουμε τα βήματα μας...
Δυνατή και ταυτόχρονα τρυφερή έμπνευση! Στην πραγματικότητα τον καθρέφτη της ψυχής φωτογραφίζει.
ReplyDeleteΦιλιά! Καλό ξημέρωμα!
Καλησπέρα Αννίκα μου, καλό σαββατοκύριακο να έχουμε, φιλιά :)
Delete