αγάπη

 

 

Δεν σε τρόμαζαν,  ούτε ο αέρας ούτε η βροχή,  έβγαινες ορμητικά στους δρόμους,  χωρίς αντιανεμικό,  χωρίς αδιάβροχο,  ταξίδευες με τραίνα,  λεωφορεία κι αεροπλάνα,  στον δικό σου χρόνο,  αντιδρούσες σαν γάτα με νύχια μακριά ξύνοντας τον ορίζοντα,  πείσμωνες,  σήκωνες κάστρα,  κι εγώ ακολουθούσα,  κρατώντας ισορροπία στα νήματα,  μη μου πέσεις,  μη μου χτυπήσεις,  μη μου ξεφύγεις,  μα ούτε εσύ ήσουν κούκλα ούτε εγώ μαριονετίστας κι όσο προχωρούσες,  ένα βήμα πιο μπροστά,  κι ακόμη ένα,  εγώ έλυνα σιωπηλά το δέσιμο.  Γιατί η αγάπη που φυλακίζει,  όσο κι αν δείχνει χρυσή,  μένει πάντα στο κλουβί,  σαν πουλί αφτέρουγο.  Κι εγώ,  από την αρχή που σε γνώρισα,  το μόνο που επιθυμούσα ήταν να έχεις πελώρια,  αστραφτερά φτερά.