Φυσικά και μου αρέσει να είναι όλα τακτοποιημένα στα κουτάκια τους. Όμως θέλω αυτά τα κουτάκια να είναι μαλακά και απαλά. Και θέλω να φύγουν αυτές οι φωνές από το κεφάλι μου, που μου λένε τρέξε για τον εαυτό σου, για τη μαμά σου, για τον άντρα σου, για τα παιδιά σου. Φυσικά και νιώθω ενοχές που δεν έχω υπερδυνάμεις. Φυσικά και μισώ τις φορές που πιάνεται η μέση μου και σε κάθε ανάσα μου πονάω. Και τις φορές που νιώθω ότι μόνο εγώ αντιλαμβάνομαι το μέγεθος των καταστάσεων.
No comments:
Post a Comment