Μετά από τόσες μέρες απόλυτης ησυχίας και γαλήνης, πραγματική απόλαυση, απόρησα με το γέλιο της νεαρής γειτόνισσας. Ένα χαχανητό που διήρκησε περισσότερο από όσο άντεχαν τα αυτιά μου. Σκέψου την ηχητική κακοποίηση των αυτιών μου τις επόμενες μέρες. Μέχρι να συνηθίσουμε πάλι το ότι υπάρχει κόσμος δίπλα μας. Ήδη από χθες το βράδυ τα φωτισμένα διαμερίσματα είναι περισσότερα. Αχ.. αυτές οι επιστροφές, γιατί, γιατί δεν μένετε εκεί που πάτε..
No comments:
Post a Comment