Kάθε Χριστούγεννα ζω το δικό μου παραμύθι, ό,τι συνθήκες κι αν επικρατούν. Όσο πιό δύσκολες, τόσο δοκιμάζεται η αγάπη των ανθρώπων δίπλα μου, τόσο κι η δική μου υπομονή όμως αυτό που μένει, ίσως και περισσεύει είναι πως μ αγαπούν, μ αγαπούν, μ αγαπούν και μετά από αυτό, δε ζητώ τίποτα άλλο.
Χτίζω γύρω από την ανασφάλεια μου ένα ολόζεστο κουκούλι και την βάζω σα μωρό και κοιμάται.. κι έτσι νιώθω ευτυχισμένη.. με τον δικό μου τρόπο αλλά σίγουρα ευτυχισμένη..
σας εύχομαι όμορφα Χριστούγεννα
με υγεία
και πολύ πολύ πολύ, ξέχειλη αγάπη..
κι ότι έχει ο καθένας στο πίσω πίσω μέρος του μυαλού του, ακόμη κι εκείνο το τόσο δα ανεπαίσθητο όνειρο, που μας βασανίζει σα μικροσκοπικός κόκκος χρυσόσκονης να γίνει πραγματικότητα..
η φωτό δική μου







