Wednesday, December 23, 2009

ευχές

Kάθε Χριστούγεννα ζω το δικό μου παραμύθι, ό,τι συνθήκες κι αν επικρατούν.
Όσο πιό δύσκολες, τόσο δοκιμάζεται η αγάπη των ανθρώπων δίπλα μου, τόσο κι η δική μου υπομονή όμως αυτό που μένει, ίσως και περισσεύει είναι πως μ αγαπούν, μ αγαπούν, μ αγαπούν και μετά από αυτό, δε ζητώ τίποτα άλλο.
Χτίζω γύρω από την ανασφάλεια μου ένα ολόζεστο κουκούλι και την βάζω σα μωρό και κοιμάται.. κι έτσι νιώθω ευτυχισμένη.. με τον δικό μου τρόπο αλλά σίγουρα ευτυχισμένη..

σας εύχομαι όμορφα Χριστούγεννα
με υγεία
και πολύ πολύ πολύ, ξέχειλη αγάπη..

κι ότι έχει ο καθένας στο πίσω πίσω μέρος του μυαλού του, ακόμη κι εκείνο το τόσο δα ανεπαίσθητο όνειρο, που μας βασανίζει σα μικροσκοπικός κόκκος χρυσόσκονης να γίνει πραγματικότητα..

η φωτό δική μου

Friday, December 11, 2009

γράμμα στον αι βασίλη

Aγαπημένε μου Αι Βασίλη

Φέτος, θέλω να μου φέρεις λίιιιιγη υπομονή, γιατί έτσι και σπάσουν τα νεύρα μου, ποιός είδε τον θεό και δε φοβήθηκε..

Επίσης χρειάζομαι..

Καινούργιους αστραγάλους.
Ένα ζευγάρι πατερίτσες που να μη πονούν τις μασχάλες και να ισοροπούν με μαγικό κι ανώδυνο τρόπο.
Τις στιγμές μου στο κολυμβητήριο.
Τις φωτογραφικές μου διαθέσεις και εμπνεύσεις.
Την χαρούμενη κι αισιόδοξη μου διάθεση.
Μια ψυχούλα γιά τον george.
Ένα τηλεφακό επίσης γιά τον george, υποσχέθηκε να μου τον δανείζει..

Φωτογραφική ευτυχώς δεν χρέιάζομαι, γιατί εγώ μπορεί να διαλύθηκα αλλά αυτή έμεινε ''κυρία'' κι ανέπαφη..
Αλλά ένα macro φακό θα τον ήθελα οπωσδήποτε.. και όχι δεν θα τον δανείζω στον george..

Και κυρίως, θέλω παντού μα παντού χαμογελαστά κι ανιδιοτελή πρόσωπα.. και πρόσεξε, μην κάνεις πάλι λάθος με την υπομονή και μου την κουβαλήσεις με τα κιλά στο σπίτι..
λίγη είπα, να περάσει κι αυτό κι ύστερα όχι άλλο.. ναι;;; ΝΑΙ..

υ.γ. η φωτό από το flickr

Thursday, November 19, 2009

νοσταλγία

είναι φορές που η καρδιά μου, σε πλήρη συμφωνία με τις σκέψεις μου κύκλους κάνουν..

Wednesday, November 18, 2009

βλ. έρωτας

''Θα έρθεις μαζί μου'' είπα και κανείς δεν ήξερε
το μέγεθος του πόνου μου,
για μένα δεν υπήρχε γαρίφαλο μήτε λεμβωδία,
παρά μόνο μια ανοιχτή του έρωτα πληγή.

Είπα πάλι: έλα μαζί μου, κι ήταν σαν να ξεψυχούσα
κανείς δεν είδε στο στόμα μου
την σελήνη που αιμοραγούσε
κανείς δεν είδε το αίμα που ανέβαινε μες την σιωπή.
Ω αγάπη μου, ας ξεχάσουμε τα ακάνθινα αστέρια!
Σαν άκουσα την φωνή σου να λέει
''Έλα μαζί μου'', άφησα να ξεχυθεί
πόνος και έρωτας μ΄ ορμή κλεισμένου κρασιού
που χιμά από το καταποντισμένο υπόγειο
και πάλι στο στόμα μου ένιωσα γεύση φλόγας
αίματος και γαρίφαλου, πέτρας και φωτιάς.

Pamplo Neruda 1960

η φωτό δική μου

Friday, November 13, 2009

Θάνατος είναι..

Θάνατος είναι η μοναξιά των ανθρώπων που αγαπήθηκαν, η καταχνιά που τους τυλίγει και που καμμιά τρυφερή λέξη δεν μπορεί να την διαπεράσει.

Θάνατος είναι ο πόνος και η απόγνωση μέσα στις ίδιες εκείνες λέξεις που ήταν η μέθη της ευτυχίας.

Θάνατος είναι τα δάκρια που αναβλύζουν στο άκουσμα μιάς λέξης που σήμαινε αγάπη..

(Joe Bousquet)

η φωτό δική μου

Sunday, November 08, 2009

Verdi- Traviata

Κλείστε την μουσική, κάτω δεξιά στο μπλογκ κι απολαύστε το..


Thursday, November 05, 2009

Λευκή Κορδέλλα (Τhe White Ribbon)

Xρονική αναφορά λίγο πριν την έκρηξη του Α' παγκόσμιου πολέμου. Καχυποψία και ένταση μεταξύ των κατοίκων ενός τόπου, που αναζητούν αιτία και ενόχους. Βία, αυταρχική αγωγή, ''δήθεν'', καθωσπρεπισμός, αιμομιξίες. Δύο κόσμοι ενός χωριού, των παιδιών και των ενηλίκων. Η εγωιστική κι αλαζονική συμπεριφορά των μεγάλων, η εκδίκηση των παιδιών.
Θαυμάσια ασπρόμαυρη ταινία, με εκπληκτική φωτογραφία, ως εξαιρετικός καμβάς όπου επάνω του διαδραματίζονται όλες οι σκηνές προσεγμένες μία προς μία.. σε μιά σκηνοθεσία του Μίχαελ Χάνεκε..














γούτσου γούτσου

  Έχετε κι εσείς αδερφή που της στέλνετε καλημέρες με ''πόσο μου λείπεις''  και καρδούλες κι εκείνη σας στέλνει πχ ένα γαιδα...