με θλίψη

 

Πού πάνε όταν πεθαίνουν οι bloggers;

@nina kouletaki

ο επόμενος

 

Κάθε σπιτικό,  κρύβει πίσω του τα όνειρα και τις επιθυμίες των ενοίκων του.  Μια αέναη πάλη του θέλω και του μπορώ κάτι το οποίο χάνεται όταν οι άνθρωποι αυτοί φεύγουν από τη ζωή.  Ποτέ δεν ξέρεις ποιός θα κληρονομήσει τα τούβλα,  τους τοίχους,  ποιός θα είναι ο επόμενος κάτοικος ή ο επόμενος ιδιοκτήτης.  Τίποτα από όλα όσα έχουμε δεν είναι δικά μας.  Μόνο ο μόχθος, για της εκάστοτε στιγμής το καλύτερο.  Αυτό το φυλάμε σαν πολύτιμο μας και φεύγοντας το παίρνουμε μαζί μας.  Τίποτα άλλο.

 

κλικ

 

Εκεί όπου ξέρεις ότι θα βρεις τη χαρά. Αυτούς τους δρόμους να επιλέγεις. Την αληθινή χαρά που αξίζει στην δικιά σου ιδιοσυγκρασία κι αξιοπρέπεια. Εκεί όπου υπάρχει το φως και τα χρώματα. Και η δράση. Και η ευχάριστη παρέα. Τα γέλια και οι κουβέντες που κάνουν τη στιγμή να μοιάζει τεράστια, μεγάλη. Κλικ, σαν να την φωτογραφίζεις, σαν να την παγώνεις στον χρόνο ενώ όλα κινούνται με παλμό, με χάρη. 

 

σ/κ

 

 Κάνε τα σαββατοκύριακα σου τέτοια,  που να τα ζηλεύουν οι καθημερινές.  

α λ ή θ ε ι α

 

Αν οι άλλοι δεν κάνουν αυτό που θα ήθελες για σένα,  ανέλαβε να κάνεις αυτό που θέλεις εσύ για σένα,  χρησιμοποιώντας τους άλλους ίσως!  

Δεν έχω πια το φευγιό στο μυαλό μου.  

τα μωρά μου και η έκπληξη

 

Κάποιες μέρες κυλάνε,

 κάποιες γυρνάνε ξανά και ξανά, 

κάποιες φεύγουν και πάνε 

και γι `αυτές δε θυμάσαι τίποτα πια.

Μ.Φ.
 

Οι μέρες κρατάνε τόσο,  όσο να φυσήξεις ένα αναμμένο κερί και να δοκιμάσεις ένα κομμάτι τούρτα.  Μέχρι να συνειδητοποιήσεις την έκπληξη,  το κουδούνι που χτυπάει ξαφνικά,  το ''να ζήσεις μανούλα και χρόνια πολλά,  γριούλα να γίνεις με άσπρα μαλλιά'',  γέλια,  φωνές,  ευχές κλπ βρίσκεσαι στο κρεββάτι σου για τον νυχτερινό ύπνο και ήδη αναπολείς και χαμογελάς ευχαριστημένος.  Με θυμήθηκαν λες,  μου έκαναν έκπληξη,  ήρθαν και με είδαν.  Τα μωρά μου σκέφτεσαι,  τα μωρά μου που είναι πια τόσο ώριμοι και λογικοί άνθρωποι αλλά για μένα θα είναι πάντα τα μωρά μου.  Εγώ θα μεγαλώνω κι αυτά θα είναι πάντα εκείνα τα μικρούτσικα δαχτυλάκια που με κρατούσαν από το χέρι.  

Χθες έκλεισα τα 64 μου χρόνια.

ευχή

 

Η πιο ωραία ευχή,  να σ' αγαπούν όλοι όσους αγαπάς!