''Ενα φλιτζάνι καφές, ένα τσιγάρο που καπνίζεις και το άρωμά του σε διαπερνά, τα μάτια μισόκλειστα μέσα στο ημίφως του δωματίου... Δεν θέλω τίποτε άλλο από τη ζωή εκτός από τα όνειρά μου και αυτό... Λίγο είναι; Δεν ξέρω. Μήπως ξέρω τι είναι λίγο και τι πολύ;'' Φερνάντο Πεσσόα
Σκέφτομαι, ότι κάποιοι άνθρωποι, παραμένουν όπως όταν τους γνωρίσαμε πάρα πολλά χρόνια πριν. Μπορεί να μην δούλεψαν με τον εαυτό τους, ...
μοιραία, εσύ!
ReplyDeleteαν μη τι αλλο ;)
ReplyDeleteγλυκια στιγμη για το μπαουλακι των αναμνησεων :)
ReplyDeleteκαλημερααα
χαχαχα...Ωραίο δώρο ένα χαμόγελο! Το ωραιότερο ;)
ReplyDelete@ dee dee
ReplyDeleteλατρεμενες οι αναμνησεις ;)
καλο μεσημερι τωρα πια!
@ βολτιτσα μου
ReplyDeleteεσενα σκεφτηκα να ξερεις..
φιλια!
Και αν δεν κάπνιζες τι θα του έδινες;
ReplyDeleteΈνα χαμόγελο που αξίζει ή που υπόσχεται; ;-)
αυτο ζηταει αυτο του δινω..
Deleteαλλα θελει και να του χαμογελας το νιωθω :)