Είμαι σε ένα νιρβάνα ευτυχισμένης επανάληψης, σαν το μικρό παιδί που καθισμένο χάμω βάζει στο κουβαδάκι του άμμο, φτιάχνει πύργους και μετά φέρνει θάλασσα.. γκρεμίζει.. φτιάχνει, γκρεμίζει, φτιάχνει, άμμος, νερό.. άμμος, νερό.. άμμος, νερό..
Τέλεια!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
επιρροές
Σκέφτομαι πόσο το περιβάλλον μας επηρεάζει την αύρα μας, την σκέψη μας, τις κινήσεις μας, τη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας. Ο κάθε άνθρ...
Χαίρομαι τόσο που χαίρεσαι... ;)
ReplyDeleteτο ξερω βρε :)
DeleteΠω πω πω, αυτή η κοιλίτσα!
ReplyDeleteΑπίστευτη τρυφερότητα βγάζει και το κείμενο σου!
ΑΦιλάκια τρυφερά... φυσικά! :)