Είναι σαν να περιμένεις κάτι σε βάθος χρόνου, όπως π.χ. ένα γράμμα, και ένα πρωί αντιλαμβάνεσαι ότι δεν υπάρχει ούτε γραμματοκιβώτιο, ούτε ταχυδρόμος.
Άρα;
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
ένα τελευταίο αντίο
Υπάρχουν κι εκείνες οι σχέσεις όπως πχ ένας θείος, που στην παιδική σου ηλικία αγάπησες πολύ για την ομορφιά του και την καλωσύνη του. Έ...
μηπως περιμενες mail;; :)
ReplyDeleteΔεν ειναι εξοργιστικη η στιγμη που το αντιλαμβανεσαι; Ποσο ηλιθια νιωθεις που δεν το ειχες προσεξει νωριτερα! (τον εαυτο μου σκεφτομαι για κατι που "ανακαλυψα" τελευταια. Δεν θελω να προσβαλω εσενα)
Ενα υπεροχο Σαββατοκυριακο να εχεις φεγγαρενια μου