Κάποια στιγμή στη ζωή σου, παύεις να ρωτάς ''γιατί'', και είναι κι αυτή η αναγκαία προς τον εαυτό σου τρυφερότητα, ποιότητα ζωής.. όπως και το παραπέρα.. κι ακόμη πιο πέρα..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
το καινούριο που δεν γίνεται ποτέ οικείο
Μπήκαμε στο μήνα της γιορτής σου και καταστρώνω ολόκληρο σχέδιο για να χωρέσω όσα περισσότερο μπορώ στο μικρό μήνυμα που θα σου στείλω, τ...
No comments:
Post a Comment