Κάποια στιγμή στη ζωή σου, παύεις να ρωτάς ''γιατί'', και είναι κι αυτή η αναγκαία προς τον εαυτό σου τρυφερότητα, ποιότητα ζωής.. όπως και το παραπέρα.. κι ακόμη πιο πέρα..
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
πέρα δώθε
Είναι αυτή η γλυκιά εποχή που τη μια μέρα χαζεύω τη δύση του ήλιου από το παράθυρο μου και την επομένη την ομίχλη και την καταχνιά που αγ...
No comments:
Post a Comment