Τίποτα πιά, δεν γεμίζει την μνήμη μου.
Ούτε καν η δική σου ανάμνηση.
Δεν υπήρξες ποτέ,
μηδενική η παρουσία σου!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
στο χρώμα της θάλασσας
Σ' αυτό το σπίτι, μαζευόμαστε τα μεσημέρια για φαγητό. Πάντα Αύγουστος. Ένα τεράστιο ξύλινο τραπέζι, κεραμικά σερβίτσια και κεντη...
No comments:
Post a Comment