Δεν ξέρω πως βρέθηκα να κουβαλάω ολόκληρη θάλασσα στην πλάτη μου, τριγύρω ηρεμία και γαλήνη, κάποιες γνώριμες φωνές στο βάθος,
με είδες;
σε είδα!
τότε γιατί δεν με ξύπνησες;
Ήταν Τετάρτη!!!
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
μαμά
Θα είμαι πάντα εκείνο το μικρό κοριτσάκι που σου έφερνε (αυτή τη μέρα) λουλούδια και θα είσαι πάντα ο ήλιος μου. χρόνια πολλά στις μανούλε...
Στέλλα μου σου στέλνω την αγάπη μου, ελπίζω.. ελπίζω να συναντηθούμε ξανά.. αχ! αυτός ο coovid!!! Τον μίσησα!
ReplyDelete